Te koop: Natuur

Met de hittegolf van eind juni nog vers in ons geheugen en al een tweede in aantocht worden we nog maar eens geconfronteerd met de gespannen verhouding tussen mens en natuur. We maken deel uit van de natuur en we proberen ze te beheersen. We vechten zowel tegen natuurfenomenen als tegen natuurvernietiging. We verbruiken natuur als grondstof en betalen voor natuurbehoud als ecologische waarde.

“We have to put nature on the balance sheet”, zo motiveerde commissievoorzitter Ursula von der Leyen het Europese plan voor een biodiversiteitsmarkt. Het bevestigt een groeiende trend om de ontsporende verhouding tussen mens en natuur te corrigeren door de natuur onder te brengen in marktcategorieën. Koolstofkredieten, duurzaamheidslabels, ecotoerisme of de meerwaarde die uitzicht op natuur geeft aan vastgoed zijn allemaal manieren waarop de natuur wordt binnengebracht in het economische prijsmechanisme. Maar is dat ook altijd een goed idee? Is een moeras meer dan een koolstofopslagplaats of een bos meer dan een luchtzuiveringsdienst?

Als lid van de resonantieraad van Ethics@KULeuven schreef ik - samen Raf Geenens, Pieter Vermeulen en andere mede-auteurs - mee aan een positiepaper over de complexe relatie tussen markt en natuur en de ethische uitdagingen hierbij. Zowel radicale vermarkting als een romantische verheerlijking van de natuur als ongerepte bron van authenticiteit bieden geen uitweg. De paper pleit daarom voor een houding van terughoudendheid op het spectrum tussen markt en natuur en doet enkele aanbevelingen voor beleid en bedrijfswereld voor een verantwoorde relatie met de natuur.

Raf Geenens en Pieter Vermeulen zijn de hoofdauteurs van deze paper. De andere mede-auteurs zijn Roxan Degeyter, Maïka De Keyzer, Yves De Maeseneer, Ingrid Molderez en Luc Van Liedekerke. In een open brief, verschenen in De Morgen van 10 juli 2026, stellen ze zich vragen vragen bij de vermarkting van de natuur.

Lees hieronder de paper.