Bouwen aan een duurzaam ecosysteem
Carl Mintjens (59) erfde op het eerste gezicht vooral een meubelbedrijf, maar “net als mijn vader ben ik een man van vele passies. Alles begint in het bos”, zo zegt Carl Mintjens: “Ik leerde mijn vader Karel pas écht kennen op onze tochten naar Frankrijk: we gingen er op zoek naar de beste runderrassen, maar belandden steevast in de Franse bossen, op jacht naar hout van topkwaliteit. Hij was een man met extreem veel hobby’s. Ik heb jaren na zijn overlijden nog dingen ontdekt waar hij mee bezig was. Net als hij doe ik ook nog aan landbouw en bosbeheer. Rond de site heb ik een 200 ha bos en verder o.m. in Frankrijk een 250 ha eikenbos. Ja, dat levert een ecologische en economische meerwaarde, via CO2-opname en houtopbrengst.”
Ecosysteem van bedrijven
De traditionele meubelfabriek en -handel die vader Karel Mintjens leidde, mikte op het brede, internationale publiek en bleek niet rendabel meer. De meubelzaak herstructureerde en het aantal werknemers daalde van 350 tot een honderdtal. Het sociaal passief kon Carl Mintjens afbouwen via brugpensioenen. De meubelactiviteit mikt vandaag op maatwerk voor lokale klanten die een meubel willen met een verhaal, of interieurarchitecten en projectontwikkelaars.
Carl Mintjens blijft activiteiten opnoemen, maar de ene leidde als het ware organisch naar de andere en samen vormen ze een duurzaam ecosysteem. Eén van de eerste taken die zijn vader hem toevertrouwde, was hout aankopen van zagerijen. Vandaag heeft Carl Mintjens zijn eigen zagerij in de groep. “Die kan 4000 kuub aan en dat is voldoende om mijn waardevolste bomen te verwerken. Daarmee maak ik meubels van bos tot consument, met een eigen verhaal.”
Wat je doet, moet je goed doen, maar je moet niet per se blijven doen wat je gisteren deed als dat geen goede keuze bleek.
Energie
Vanuit de meubelactiviteit is hij ook eigenaar van een houthandel. “We hebben trouwens nooit fossiele energie verbruikt: altijd ons eigen houtafval, lees biomassa. Mijn vader deed dat al; ikzelf kocht een nieuwe biomassacentrale. Maar op het dak liggen ondertussen vele zonnepanelen. Recente ontwikkelingen in technologie en wetgeving maakten batterijen interessanter dan biomassa. Mijn vader kocht 6 gigawattuur aan stroom, ik injecteer vandaag 4 gigawattuur in het net. Ik heb een energiemanagementsysteem en een batterij. Overschotten van de zonnepaneleneilanden verkopen we, via Energiegemeenschap Malle.” Die begon Carl Mintjens samen met een neef. “Dankzij een eco-boiler van 1400 kW en een warmwaterbuffer van 3000 m³ kan ik mee het energienetwerk stabiliseren, maar vooral warm water maken dat de biomassacentrale deels vervangt. Met die energie droog ik ook mijn eigen hout in een eigen drogerij. Er loopt overigens een ondergrondse warmwaterleiding naar de sporthal hier in de buurt.”
Lees het volledige artikel in het septembernummer van Ondernemen.