Marc Lemaire: “Corona? Er is geen nieuw normaal!”

Auteur: 
Jo Cobbaut

De coronapandemie zal een aantal drempels wegnemen en zaken zoals mobiel werken en de digitalisering versterken. Toch is er geen sprake van een nieuw normaal. Aan het woord is Marc Lemaire, afgevaardigd bestuurder van VINCI Energies voor België en Luxemburg.

Tijdens de eerste lockdown werkten 1000 van de 3000 werknemers van thuis uit. Het bedrijf heeft er schitterende tools voor. Toch is de organisatie geen voorstander van systematisch thuiswerk: “Uiteraard volgen we nauwgezet de richtlijnen van de overheid. In onze roadmap nemen we secuur elke maatregel om de veiligheid van onze werknemers te garanderen. Waar thuiswerk mogelijk is, wordt dit toegepast. Maar over het algemeen hebben we liever onze mensen op kantoor. We zijn een heel humane groep die inzet op het menselijke binnen de samenwerking. We streven naar efficiëntie en productiviteit maar ook naar sense of belonging. We zijn een netwerkorganisatie met heel wat zelfsturende medewerkers. Die krijgen de verantwoordelijkheid om een eindresultaat te bereiken. Dat vraagt heel wat overleg en teamwerk. Dat vervang je niet door af en toe te bellen via MS Teams.”

Sense of belonging

Van de 3000 medewerkers zijn twee derden al van nature uit aanwezig bij hun klant. Ze hebben geen klassieke bureelfunctie en bevinden zich op bouwwerven, bij industriële klanten, in fabrieken of op sites. Wie aan projecten werkt, gedraagt zich heel flexibel: “Wie de baan op moet, plande zijn verplaatsingen ook voor corona al optimaal."

Medewerkers kunnen van thuis uit werken, naargelang hun planning. Maar wie op kantoor kan werken, zien we graag op kantoor. Ik denk aan de technisch tekenaar, die plannen uitwerkt. Die moet geregeld met zijn teamleader kunnen overleggen. Wij geloven in regelmatige feedback. Geregeld overleg riskeert verloren te gaan bij telewerk, want dan mis je casual contact en informeel beraad.”

Volgens Marc Lemaire kan het best dat een aantal werknemers productiever zijn in afzondering. Ze hebben geen bevestiging of een schouderklopje nodig. Maar dat zijn uitzonderingen. De meesten hebben elkaar nodig en stuwen elkaar naar boven op vlak van creativiteit en enthousiasme: “Door bijsturing en overleg leer je en steek je zelf een tandje bij. We zien daarom graag mensen bij en met elkaar werken. Natuurlijk zijn er taken die perfect verdragen dat iemand twee of drie dagen per week thuiswerkt. Ik denk aan het inboeken van ingescande facturen. Maar zelfs die mensen komen beter geregeld binnen, omwille van datzelfde gevoel van verbondenheid.”

"Corona zal een rimpel blijken in de oceaan van de geschiedenis."

Het nieuwe normaal

Marc Lemaire gelooft niet in het veelbesproken nieuwe normaal. Hij woont aan de kust en zag de mensen twee maanden na de lockdown alweer allen samen op het strand liggen. Volgens hem vervallen mensen snel weer in vroegere gewoontes: “Natuurlijk deden mensen heel wat verkeerd — ik denk aan hen die meteen terug naar het buitenland wilden reizen — maar ik onthoud dat een mens een heel flexibel wezen is dat gemakkelijk terugplooit na een tegenslag. De wereld zou na de aanslagen in Zaventem en Parijs nooit nog hetzelfde zijn, maar enkele maanden later gingen we terug naar festivals en drukke plaatsen, gelukkig maar. Wij hebben een filiaal in China en ik zie daar, waar het virus alweer is verdwenen, dat bijna alles terug in zijn oude plooi is gevallen."

"Natuurlijk zie ik trends die niet meer te stoppen zijn. Ik denk aan de digitalisering en de energietransitie. Dat zijn twee zaken die ons professionele leven de voorbije tien-vijftien jaar wél fundamenteel hebben beïnvloed. Corona zorgt er wel voor dat zaken die al aan het doorbreken waren, nu sneller gaan. Telewerk betekent voor mij: je tijd efficiënt besteden. We moeten niet met zijn allen om zeven uur ’s morgens op de Antwerpse Ring gaan staan. We dienen niet allemaal op hetzelfde moment aan ons bureau te gaan zitten. Maar dat zijn zaken die we eigenlijk al wisten. Door COVID zullen nog wat drempels wegvallen. Je hoeft je niet ongemakkelijk te voelen als je eerst een uurtje thuis hebt gewerkt en na de files pas naar kantoor rijdt. Voor de rest zal het virus in de economische geschiedenis niet meer zijn dan een rimpel in de oceaan, ook al is het in 2020 natuurlijk een enorm belangrijk verschijnsel en is er op menselijk vlak veel leed geweest.”